Her acı içinde bir sızıya gebedir
Sessiz çığlıklar…
Ah o gözler yok mu o gözler
Okumasını bilenlere bir kitap
Heyelandır kalkan elin rüzgârı
Çocuk kaybolmuştur
Harçlık, giysi ve yemek
Sevginin diyeti ödetilir
Sütüm haram olsun
Babalık hakkım ödenmez
Oysa sadece bir dokunuştu istediği
Saçlarının okşanışı
Bir salıncakta annesinin elini hissetmekti
Bir aktivitede babasını görmekti
Yoğun zamanlar yorgun gözler
Sessizce uzaklaşan çocuk yüreği
En güçlü sığınaktı oysa aile
Hayaller domino taşları gibi
Yıkılır bir bir en olmadık zamanda
Çarpılan kapı bir şimşek yankısı
Sokaklara düşer bir bir yıldırım
En çok da toplum yaralanır ta en temelinden
Bir artı sıfır odalarda
Kapalı kapılar ardında
Ve yolda, yıkılmış hayaller altında
Başına yıkılınca sığınak
Kimin uzattığına aldırmaksızın
Tutar elleri sıkıca kurtuluş umudu diye
Kirli bir yatakta açınca gözleri
Öğrenir hayatın hiç de masum olmadığını
Şiddet, taciz sağanak bir bela
Yağmurdan kaçarken tutulur doluya
Ah aile sen ne muhkem bir sığınaktın oysa
Gözlerin ateşinde
Sözlerin şimşeğinde
Ellerin yıldırımında
Helak olmadan çok ama çok önceleri
