Söylediklerinle yaptıkların uyumlu değilse, sözlerinin değeri yoktur.
Gece gündüz Netanyahu’ya “çocuk katili” diye saydırıyorsun.
Ama suç ortağına, ondan daha büyük yıkımların mimarı Trump’a tek kelime etmiyorsun.
Gazze’deki trajediyi sloganlaştırıyorsun.
Ama Doğu Türkistan’daki zulme ve soykırıma karşı kör ve sağır kesiliyorsun.
Milleti “ırkçı” veya “faşist” diye damgalıyorsun.
Ama kendi etnisiteni kutsallaştırıyor, dokunulmaz kılıyorsun.
Asıl ırkçılığı sen yapıyorsun.
Kendin için ayrıcalıklar talep ediyorsun.
Ama çoğunluğun hukukunu görmezden geliyor, çiğniyorsun.
Hak, hukuk, milli irade…
Dilinden düşmüyor.
Ama çıkarlarınla çatışınca bu kavram ve değerlerin tamamını ezip geçiyorsun.
Milli birlik, bütünlük, kardeşlik… Ama farklılığa düşman muamelesi!
Çelişki çok.
Tutarsızlık büyük.
Zulme karşı tavrın kimden gelirse gelsin aynı değilse, söylediklerinin değeri yoktur.
Gerçekten değerlerimizi mi savunuyoruz, yoksa vicdanımızı sadece seçtiklerimiz için mi işletiyoruz?
Oysa ki adalet ve vicdan evrenseldir, seçici olmaz.
