Bir taraftan zeytin toplama makinesinin gürültüsü, öbür yandan yere düşen zeytinlerin çıkardığı sesler... Sare Hanım'ın ilk dikkatini çeken, ağacın altında iki kişi yerine üç kişinin çalışmasıydı. Biraz daha yaklaşınca, bunların yetişkin değil, çocuk olduklarını fark etti.
Havanın sisli ve eksi iki derece, yerin ıslak olduğu bu aralık günü zeytin tarlasında çocukların ne işi vardı? Biraz daha yaklaştı. On iki-on üç yaşlarında olan çocuklardan ikisi kırk, kırk beş kiloluk çuvalı alt köşelerinden tutup kaldırmaya ve traktörün yanına götürmesi için diğerinin sırtına yüklemeye çalışıyordu. Çuvalı kaldırmak tek başına mümkün değildi. İkisi zorlana zorlana çuvalı kaldırıp diğerinin sırtına yüklediler. Çuvalı sırtlayan çocuğun bacakları önce titredi, sonra sabit kaldı; ardından çocuk hafif adımlarla traktöre bağlı, arka kapağı açık römorka doğru adım adım hareket etti. Sare Hanım bu manzara karşısında hayretler içinde kaldı. Zeytin tarlasında hem de kendi zeytin tarlasında çocuklar nasıl çalıştırılabilirdi?
Daha da yaklaşınca çocuklardan ikisi tanıdık geldi kendisine. Bunların kendi öğrencileri olduğunu anladı.. Bir şok daha yaşamıştı. Bunlar 7-A sınıfı öğrencilerinden Salih ve Murat'tı. Bu öğrenciler üç gündür okula gelmiyorlardı. Okula gelmeyen çocuklar zeytin tarlasında çalışıyorlardı.
