Yusuf Yavuzyılmaz, bir felsefeci ve eğitimci.
Uzun yıllardır eğitim camiasında öğretmen olarak görev yapmakta olup doğudan batıya, bu ülkede başladığı eğitimci görevini halen sürdürmektedir.
O. bir öğretmen olup aldığı eğitim içre, öğrencilerine felsefeyi öğretirken, aynı zamanda, o görevi de içeren ve eğitimcilik payesini de üzerinde taşımaktadır.
Onu tanıdığım günden beri, o idealist bir eğitimci olarak karşımda durdu.
Onun, bu halini, o kadar yüz yüze görebileceğimiz gibi, yapmış olduğu sosyal medya paylaşımlarında da görebilir, tanık olabilirsiniz.
Benim değer verdiğim idealist eğitimci profili, onu uygun bir şekilde anlatır diye düşünüyorum.
Bu da, birazda benim 12 Eylül öncesi lise yıllarında, felsefeyi bana sevdiren, kahir ekseriyeti solcu olan öğretmenlerimizin payı da var kuşkusuz.
Bir felsefeci değilim, ama hikmet sevgisine binaen felsefeyi seviyor, ondan yararlanmayı düşünüyorum.
Burada söylemiş olayım; Yusuf hocanın yazılarını benimde kısa bir süre editörlüğünü üstlendiğim Özgün İrade dergisi, farklibakis.net ile haberdurus.com’da yazılarını okumuş, onun düşünce ufkuna muttali olmuş ve anlam dünyasına tanık olmuştum.
Yusuf hoca tipik bir Karadenizli idi!
Yemyeşil yaylalarda dost, sis dağına bakan, hırçın dalgalı kuzey denizi misali kabına sığmayan bir Karadeniz uşağı; aynen İbn Haldun’un buyurduğu üzere; coğrafya kader anlayışına uygun hayatlar ve haller içre.
O kabına sığmayan bir Karadenizli idi, oraların dereleri, çayları da aynen Karadeniz’i andırdığı ve alıştırdığı üzere, daha denize inmeden hırçınlığını çoğu kez sel felaketleri olarak kendi insanına tattırıyordu; bundan Yusuf hocanın ailesinin de kendi paylarına düşeni aldığını öğrenmiş oluyoruz.
Bunun da, coğrafya kader ilişkisi üzere değerlendirileceği bir vakıa olduğu teyit edilir.
***
Yusuf hoca, hikmet sevgisini kuşanmış katışıksız bir İslamcı!
Zira kendini tanıyanlar, onun İslamcı olduğunu, ondan başka bir ideolojiyi/dünya görüşünü asla ve kat’a kabul etmeyeceğini bilirler.
***
Yusuf Yavuzyılmaz’ın bugün yayınlanmış bulunan birçok eseri bulunmaktadır.
Esas uğraş alanı olan felsefe dışında, o da İslamcılık düşüncesi üzerinden ilk dönem İslamcı şahsiyetlerin hayatı, düşüncesi ve eylemleri üzerinden onlarla ilgili eserlere bir vukufiyet içre imza atmış bulunmaktadır.
Hocanın, en son eseri ise, “Türkiye Üzerine Tanıklık” adını taşımaktadır.
Eser, bir “önsöz”, yazarın kendisi, ailesi, yakın çevresi ve bölgesiyle ilgili anılarını içeren bir biyografi yazısı ile onun okuma, araştırma, duyum ve gözlemlerine dayanıp kaleme alınmış; sosyal, siyasal, güncel ve felsefe anlayışından izler taşınan bir yığın makaleden oluşmaktadır.
Yazar, önsözün bir yerinde kendi tanıklığını dile getirme sadedinde; “Her yazar yaşadığı dönemin tanığıdır. Yazarların öznel nitelik taşıyan değerlendirmeleri eserin değerini bir miktar azaltabilir ama önemini ortadan kaldırmaz.” Dedikten sonra; “Elinizdeki kitap, içinde yaşadığımız toplumun sorunlarını konu alan eserlerin analizlerini içermektedir. Her eser bir tanıklık, her tanıklık soruna yeni ufuklar açan bir penceredir.” diyerek, eserin mahiyetine dair bir ipucu vermektedir.(Önsözden)
Kitapta, orada kendine yer bulmuş olan makalelere bir göz atıldığında; Türkiye’nin sosyal, siyasi, kültürel, dini ve etnik sorunları hakkında yazılan kitap analizlerini içerdiği belirtilmekte ve kuşkusuz kitapların yaşanılan zamanın tanıkları olan metinler olduğu; bu yüzden bir dönemin anlaşılması ve analiz edilmesinin o dönemde yazılan eserlerin incelenmesiyle mümkün olabileceği belirtilmektedir.
Biz, bu tarz eserlerin, geçmiş dönemlerde kaleme alınan ve konusuna binaen onu okuyan kişi ve kişilerin esere düştükleri şerh ve haşiyelerden daha anlaşılır ve objektif bir şekilde ele alınıp incelendiğini, analiz edildiğini ve var olan kıymetini zayi etmeden koruduğunu çok rahatlıkla söyleyebiliriz.
Yazarın, okuyup analize tabi tutup, oradan elde ettiği bilgileri eser yoluyla bize aktardığında, neredeyse her yazısını dikte ederken birçok alıntıya yer vermiş ve onları her yazının sonunda belirtmiş bulunmaktadır.
Bu da eserin önemini belirtmektedir.
Makalelere vakıf olunduğunda; Türkiye’nin Selçukludan Osmanlıya; onun son dönemlerinde vukubulan paradimal değişimlere, O dönem oluşan İslamcı düşünce ve onunla müsemma olan İslamcı akıma, o ona yönelik karşı çıkışlara, dahası kesin bir kırılma anı olan cumhuriyet uygulamalarına, toplumsal alt, üst oluşlara, onunla baş başa giden sağcı, milliyetçi anlayış ve kavrayışlara, “yeniden uç veren yeni nesil İslamcılığa; onun üzerinden yol alan şahsiyetlerin düşünsel çabaları ve varlık mücadelelerine, “sistem içi” İslamcı pratiklere, oradan sol tandanslı hareketlere ve buradan çıkmış bulunan sosyalist Kürt hareketlerine değin muazzam bir birikime tanık olunacaktır.
Yani, muhafazakâr/İslamcı bir gazetenin kendi öznel şartları mucibince dile getirdiği “Türkiye’nin birikimi” anlayışına tersinden yaklaşan bir edayla o birikimin tortularına karşı açık yüreklilikle cevap sadedinde derinlikli analizleri eserleri konu alarak ortaya koymaktadır.
Eserden birkaç analiz/yazı başlığı:
>Türkiye Akademisine En Kapsamlı Eleştiri: Epistemik Cemaat,-s: 50
>Medine Sözleşmesi: Sözleşme ve Çoğulculuğa Çağrı S. 215
>Şerif Mardin’in Gözüyle Türkiye’de İslam ve Siyaset, S. 234
>Türk Milliyetçiliği ve Ziya Gökalp, S. 445
>Aydınlık Hareketi ve Bilinmeyenler, S. 461
>Bir Sol Macerası, S. 521
>Eleştiri Seküler midir? S. 552
>İslamofobi Enstitüsü, S. 578
>Taner Akçam’ın Zihin Dünyasında Ermeni Sorunu, S. 607
*)Yusuf Yavuzyılmaz, Türkiye Üzerine tanıklık, 1. Baskı Ekim 2025 Çıra Akademi, İstanbul
