Yaşamaktan bıktığın zamanlar oldu mu hiç? Hayat, tonlarca ağırlıkta bir kaya parçasını omuzlarında taşımak kadar zor geldi mi sana?
Sırtındaki kaya biraz daha ağırlaşır. İki büklüm olsan da taşımak zorunda kalırsın. On kişinin taşıması gereken yükü tek başına taşımaya çalışırsın. Kendi elinle kendini yalnızlığa mahkûm edersin. Oysa sen yalnız değildin.
Çık artık saklandığın yerden. At şu omuzundaki ağırlıkları. Boşalt içindeki tüm fazlalıkları. Ağlamaktan da korkma! Bağıra bağıra ağla! Bütün gücünle haykır meydanlara. Yıllardır göz pınarlarında birikmiş bütün acıları boşalt! Sokaklarda, caddelerde gözyaşların aksın. Görsünler neler yaşadığını, nelere katlandığını. Anlasınlar; kelebeklerin uçtuğu o güzelim gül bahçesinin, nasıl bir enkaza dönüştüğünü.